جالب انگیز

پیچیدگی رابطه بین پزشک و بیمار همیشه موضوعی بسیار موضوعی و مورد بحث است. ما در مورد نیاز ضروری به مجموعه ای صحیح از تاریخ، مسیر تشخیصی-درمانی صحیح، پزشکی مبتنی بر شواهد، پروتکل های درمانی و غیره صحبت می کنیم.

دنیای بزرگ و پیچیده داروسازی مدرن، مجموعه وسیعی از محصولات را برای درمان بیماری های موثر بر چشم به ما ارائه می دهد.

اما آیا واقعاً محصولاتی را که به ما ارائه می شود و به صورت روزانه برای بیماران خود تجویز می کنیم، می شناسیم؟

در تجربه خود به عنوان چشم پزشک و به عنوان مرجع کلینیک گلوکوم در UOA Oculistica ULSS 6 Euganea di Camposampiero (PD) هر روز با افراد زیادی ملاقات می کنم و موقعیت های زیادی را مدیریت می کنم، حتی بسیار پیچیده و خاص برای مدیریت درمانی.

هر بیمار داستان شخصی دشواری و موفقیت در مدیریت بیماری خود دارد.

بیشتر بدانیم:

اخیراً از خودم یک سؤال ساده اما به نظرم اساسی پرسیدم: پس از انجام تاریخچه، ویزیت و اطلاعات جامع لازم در مورد دوره تشخیصی و درمانی، پس از بازگشت بیماران به خانه چه اتفاقی می افتد؟ آیا نشانه های درمانی که در زمان ویزیت ارائه می دهیم برای اطمینان از درمان معتبر و مؤثر پاتولوژی کافی است؟

یک روز صبح، تکه هایی از مکالمه بین بیماران در اتاق انتظار کلینیک که در آن کار می کنم در مورد نگهداری داروهای مورد استفاده برای درمان گلوکوم و سایر بیماری های چشمی که می تواند همراه با این آسیب شناسی باشد، گرفتم.

در کمال تعجب احساس کردم که هر فردی ایده خود را در مورد آن دارد. مدیریت استانداردی از این نظر وجود ندارد، بنابراین علاوه بر کشو یا کابینت داروی معمولی، برخی از محفظه یخچال خانه به عنوان مکانی برای نگهداری داروها استفاده می کنند.

سوال این است که آیا تمام فرمولاسیون های داروهای چشمی (قطره، ژل، پماد، پماد، اسپری...) را می توان در یخچال نگهداری کرد؟

نگهداری مناسب فرآورده های دارویی برای حفظ ویژگی های آن ها در طول دوره اعتبار نشان داده شده روی بسته بندی به منظور تضمین پایداری آن ها مهم است و بنابراین یک نیاز ضروری برای محصولات دارویی برای انجام کامل فعالیت دارویی مورد انتظارشان است.

طبق فارماکوپه ایتالیایی، «یک دارو زمانی پایدار تلقی می شود که در یک دوره زمانی معین، خواص اساسی آن تغییر نکرده یا در محدوده قابل تحمل تغییر نکند، اگر در ظرف مناسب، تحت شرایط معین دما، رطوبت و قرار گرفتن در معرض روشنایی".

نگهداری صحیح داروها برای موارد زیر بسیار مهم است:

خصوصیات را برای تمام مدت اعتبار مندرج در بسته بدون تغییر نگه دارید.

از فعالیت دارویی آن اطمینان حاصل کنید.

با توجه به دستورالعمل آیفا، توصیه می شود فرآورده های دارویی را دور از منابع گرما نگهداری کنید و مستقیماً در معرض نور قرار ندهید. در واقع، بسیاری از مواد فعال در صورت گرم شدن می توانند اثربخشی خود را از دست بدهند، برخی دیگر "حساس به نور" هستند و قرار گرفتن در معرض نور به آنها آسیب می رساند.

به طور کلی، داروها باید در دمای اتاق و در هر صورت زیر 30 درجه سانتیگراد نگهداری شوند، مگر اینکه نگهداری در یخچال به صراحت روی بسته بندی توصیه شده باشد.

برای محافظت در برابر گرما، لازم است درجه حرارت های ذکر شده روی بسته بندی را رعایت کنید. ماده ای از وزارت بهداشت (بخشنامه شماره 2 13 ژانویه 2000) نشانه هایی را که باید روی بسته بندی داروها در مورد دما و روش های نگهداری گزارش شود، تعریف می کند.

عدم وجود نشانه های خاص نشان می دهد که داروها باید در دمای بین 8 تا 30 درجه سانتی گراد (دمای اتاق) نگهداری شوند. برای اینکه داروها در دمای کنترل شده نگهداری شوند، لازم است نکات روی بسته بندی را با دقت دنبال کنید.

بنابراین، به استثنای تغییرات ناگهانی دما و دمای بیش از حد که فوراً دارو را تغییر می دهد، تا زمانی که گاه به گاه و محدود به زمان باشد، می توان یک تغییر کوچک را به راحتی تحمل کرد.

این نیز با توجه به این واقعیت است که احتمالاً یک داروی تازه خریداری شده در کوتاه مدت مورد استفاده قرار می گیرد. بنابراین قوانین اساسی وجود دارد که باید رعایت شوند:

داروها را در بسته بندی اصلی خود (محافظت از نور خورشید) بدون دور ریختن بروشور بسته خود بگذارید.

به دمای نگهداری که در بسته بندی/بروشور دستورالعمل ذکر شده است احترام بگذارید.

از نگهداری داروها در محیط های مرطوب، گرم یا در معرض نور خورشید خودداری کنید.

داروها را جدا از سایر محصولات (مانند مواد شوینده یا مواد غذایی) و در مکانی غیرقابل دسترس برای کودکان نگهداری کنید.

به یاد داشته باشید که تاریخ انقضای درج شده روی بسته بندی مربوط به محصول سالمی است که به درستی ذخیره شده است به؛

اگر دارو در بسته بندی تک دوز نیست (به عنوان مثال قطره های چشمی که نیاز به بازسازی دارند) تاریخ اولین باز شدن ظرف را روی جعبه یادداشت کنید.

ایده نگهداری داروها، به ویژه قطره های چشمی، در یخچال برای خنک تر کردن آنها در حین تزریق اغلب به ویژه برای جایگزین های اشک ترویج می شود.

از دیدگاه بیمار، هدف کاهش علائم (تحریک، احساس جسم خارجی، سوزش، احساس خشکی و ...) در درجه اول اهمیت قرار دارد، بنابراین احساس شادابی در چشم برای راحتی مفید تلقی می شود.

مکانیسم دقیق ایجاد احساس راحتی بهتر با القای ماده سرد هنوز ناشناخته است. بر اساس برخی مطالعات، احساس راحتی تا حد زیادی به حساسیت قرنیه بیمار بستگی دارد.

سطح قرنیه حساس تر از پوست است و دارای 300 تا 600 برابر فیبرهای عصبی است. محققان فرض کردند که قطره های چشمی در یخچال ممکن است اعصاب قرنیه را کمتر تحریک کند و اثر تسکین دهنده ای ایجاد کند.

اما همه فرمولاسیون ها سرما را "تحمل" نمی کنند. مراقب فرمولاسیون ژل باشید که می تواند خواص درمانی خود را تغییر داده و از دست بدهد.

روغن ها، پمادها و پمادها نیز همین طور است: در دمای یخچال، ویسکوزیته آن ها افزایش می یابد و مصرف آن ها دشوارتر می شود.

بنابراین هر نوع دارو بر اساس فرمولاسیون نیاز به توجه متفاوتی دارد و ما وظیفه داریم در زمان تجویز به بیمار اطلاع دهیم.